 |
 |
PREZENTACJA PROWINCJI RIMINI
Prowincja Rimini, o kształcie zbliżonym do równoległoboku, znajduje się w najbardziej wysuniętej na południe części Niziny Padańskiej, tam gdzie zbocza Apeninów opadają, do morza Gabicce). Obejmuje 20 gmin (Comune) i dzieli się na dwie strefy krajobrazowe:
- równinną (powierzchnia całkowita 264,7m2 w skład której wchodzą gminy Rimini, Riccione, Bellaria Igea Marina, Cattolica, Misano Adriatico, Santarcangelo di Romagna i San Giovanni in Marignano;
- pagórkowatą (powierzchnia całkowita 269km2), obejmującą gminy Coriano, Gemmano, Mondaino, Montecolombo, Montefiore Conca, Montegridolfo, Montescudo, Morciano di Romagna, Poggio Berni, Saludecio, San Clemente, Torriana i Verucchio
- TERYTORIUM
-
Do wybrzeża przylega pas równinny charakteryzujący się obecnością dawnych centrów historycznych, położonych w dolinie rzek Marecchia i Conca, obecnie kwitnących ośrodków rzemieślniczych i rolniczych. Pozostałą część terytorium stanowią niewysokie wzgórza (maksymalnie do 400 m n .p .m.), niekiedy łagodne i pokryte uprawami, niekiedy o stromych zboczach porośniętych dziką roślinnością. Wzgórza, nie licząc ograniczonej roli ekonomicznej, przedstawiają godne podkreślenia bogactwo, pejzażowo - historyczne. Tu znajdują się znaczące ośrodki archeologiczne i historyczne. Przemysł turystyczny jest główną dziedziną gospodarki prowincji Rimini. W okresie boomu lat 60/70-tych nabrał znaczenia ogólnoeuropejskiego. Tutejszy przemysł hotelowy zajmuje we Włoszech pozycję przodującą. Dla porównania: obecność w ciągu roku turystów w 5 miejscowościach kąpieliskowych prowincji Rimini odpowiada ilości turystów całego regionu Sycylii lub też Sardynii i Kalabrii razem wziętych. Jakość i różnorodność usług, przystępne ceny, sprawność organizacyjna oraz tradycyjna gościnność i serdeczność stanowią tylko niektóre z atutów oferty Rimini, które zostało odkryte już w roku 1843, wraz z budową pierwszego ośrodka, kąpielowego zwanego Privilegiato.
Rimini pozostaje też liderem w innych dziedzinach, takich jak przemysł związany z produkcją maszyn do obróbki drewna (grupa SCM) oraz moda (AEFFE i Gerani-Iceberg). Rolnictwo (ogrodnictwo szklarniowe i odkryte, oraz sadownictwo na równinie; uprawa wina, drzew oliwnych i zbóż na wzgórzach) i rzemiosło (9.500 zakładów) dopełniają obrazu działalności gospodarczej prowincji.
- KLIMAT
-
Prowincja Rimini wykazuje cechy charakterystyczne dla klimatu pośredniego między kontynentalnym i morskim. Temperatury w ciągu roku są dość łagodne. Do rzadkości należą nadmierne letnie upały czy zimowe mrozy, średnia minimalna temperatura stycznia wynosi 0,1 °C, a maksymalna lipca 27,4°C.
- HISTORIA
-
Po świadczona obecność człowieka w prowincji,Rimini przypada na okres wczesnego paleolitu. W epoce żelaza, w
dolinie rzeki Marecchia powstaje, by ć może za udziałem kolonii etruskich, cywilizacja villanoviana w Verucchio.
Osadnictwo na obszarze równinnym datuje się na III w. p.n.e. i jest dziełem Rzymian. Wraz z założeniem kolonii Rimini i budową drogi Via Emilia, legiony rzymskie dają początek procesowi podboju początkowo Padanii, a następnie całej Europy Północnej. Upadek imperium rzymskiego stanowi dla terytorium Rimini początek długotrwałego okresu zniszczeń. Do władzy dochodzą kolejno Ostrogoci, Bizantyjczycy, Longobardowie, itd. aż do wcielenia tych ziem do Państwa Papieskiego (VIII w.). W 1295 roku wraz z wypędzeniem z Rimini Parcitadów dobiega kresu okres wolnych gmin i oficjalnie bierze swój początek panowanie rodu Malatesta, który na przestrzeni mniej więcej dwóch stuleci rozszerza swoją władzę na całą południową Romanię i wybrzeże marchijskie, aż do Fano. W okresie rządów Malatesta wzniesiono większość, zamków i fortyfikowanych osad w głębi lądu. Wraz ze śmiercią Sigismondo Pandolfo Malatesta w roku 1468 przyćmiony zostaje blask tego rodu i ziemia rimińska staje się jedną z anonimowych posiadłości państwa kościelnego. W XVIII i XIX wieku w Rimini mają miejsce wydarzenia wspólne dla innych części Italii: podbój napoleoński, walki o niepodległość aż do relatywnego wcielenia do Królestwa Wloch w chwili jego powstania. Mniej więcej w połowie XIX wieku powstaje przemysł kąpieliskowy, dając początek najbardziej lukratywnej działalności tego terenu, która pozostaje taką aż po dzień dzisiejszy.
- TRADYCJE I RZEMIOSŁO
-
Rimini jest ziemią o dawnych tradycjach,co poświadczyć może uważne wczytanie się w jej tysiącletnią przeszłość, które dzisiaj dają swój wyraz w rozlicznych warsztatach i wyrobach rzemieślniczych: Ręcznie drukowane płótna stanowią wyłączną specjalność południowej Romanii. Powstają w ten sposób obrusy i serwetki, zasłony i narzuty o fantazyjnych i pełnych życia rysunkach drukowanych na tkaninach. Najstarsze pracownie specjalizujące się w tego rodzaju drukach określanych a ruggine (na rdzę - choć jeśli chodzi o kolor, każda wariacja jestmożliwa) znajdują się w Gambettola, Santarcangelo i Rimini.
Z głębi lądu natomiast, pochodzą niektórzy rzemieślnicy potrafiący z kutego żelaza wyczarować żyrandole, utensylia do kominków, ozdobne ruszty, itp.Stare kuŒnie istnieją wciąż jeszcze w Mondaino, Montegridolfo i Tavoleto (górna Valconca). Glina, w którą obfituje ziemia rimińska oraz przydające jej koloru tlenki uzyskane z mielonych rzecznych kamieni i opiłków żelaza, silny ogień i zręczne ręce, oto ingrediencje potrzebne do wytwarzania przedmiotów z ceramiki i terakoty,, takich jak naczynia, obrazki, dekoracje ścienne i, podłogowe. Przykłady starych laboratoriów znajdują się jeszcze w Montefiore, S. Maria del Piano, San Leo i Montetiffi. W swej pracy, wyplatacz wikliny nie używa innych przyborów poza swoimi rękami. I w ten sposób powstają kosze, koszyczki, podstawki, chodniki i wiele innych ozdób dla domu, poza tym krzesła, stoły, plecione maty oraz meble.
Rękodzielnictwo w skórze jest tu stosunkowo niedawnym zawodem wykonywanym przeważnie przez młodych rzemieślników. Wytwarzane przez nich torby, torebki czy paski charakteryzują się precyzyjnym wypracowaniem i wykończeniem oraz fantazyjnością form. Rzemieślnicza obróbka drewna stanowi na tym obszarze szeroko rozpowszechniony sektor działalności, obejmując szeroką gamę wyrobów: od kompletów mebli do wyszukanych pojedynczych przedmiotów rzeŒbionych w drewnie.
- GASTRONOMIA
-
Mieszkańcy Romanii lubią dobrze zjeść: tradycja ta wiąże się z ich ogólnym podejściem do życia i filozofią polegającą na doszukiwaniu się i docenianiu przyjemności w drobnych przejawach dnia codziennego. Geniusz kulinarny Romanii wyraża się w zestawianiu, dozowaniu i korygowaniu naturalnych składników. Dobrze to obrazuje przykład piady, która nie jest niczym innym jak rodzajem macy. Trudno o coś bardziej prostego i taniego. Usytuowanie geograficzne Romanii dało swym mieszkańcom dwie dusze: marynarską i chłopską. Logicznym jest więc, że także tradycja kulinarna porusza się po dwóch
oddzielnych torach. Ryby z Adriatyku odznaczają się dobrym smakiem i różnorodnością gatunków;sole, ryby błękitne (sardele, sardynki, makrele), barweny, kraby, homarzec, kałamarnice, sepie, omułki i małże. Potrawy mięsne są tak liczne i zróżnicowane jak różnorodna jest oferta wiejskiej zootechniki: drób i wieprzowina, cielęcina, króliki i baranina; następnie dziczyzna: kuropatwy i słonki, zające i bażanty oraz pochodzące z głębi wyżej położonego lesistego lądu, dziki.Na szczególną uwagę zasługują pierwsze dania,takie jak np. strozzapreti, cappelletti i ravioli, lasagna z pieca i cannelloni (makaron w formie grubych rurek nadziewany mięsem) Wśród win dominuje Sangiovese i Trebbiano. Inne chętnie pijane wina to: Albana wytrawne i słodkie, Biancale, Pagadebit i młode wino Cagnina novella.
|
 |
|
 |
|